BLOG DA PROFESORA E ARTISTA PLÁSTICA PAULA MARIÑO


jueves, 8 de marzo de 2018

"DÍA INTERNACIONAL DA MULLER 2018". IES O CASTRO

Os tres grupos de Historia de 4º da ESO, realizaron con motivo do "Día Internacional da Muller", diversos traballos que se fixeron ao longo de tres semanas baixo a supervisión de Nieves, profesora de 4º da ESO A, e a miña nos cursos de 4º da ESO B e C.
 O noso interese era facer visible a partir de diversos soportes, o traballo de mulleres artistas de séculos e estilos distintos como: Frida Khalo, Artemisia Gestilleschi, Elizabet Siddal, Sofonisba Anguisola, Ángeles Santos, Maruja Mallo ou Berthe Morisot, entre moitas outras ou escritoras como Isabel Allende.
 Os formatos e soportes elixidos foron: calendarios, cubos (onde aparecía a biografía e obras das artistas), power point e biografías, cartaces e libros.
 O resultado foi moi variado, e deixo aquí unha mostra dos moitos traballos que realizaron, e que están na planta baixa do instituto.







Hana, ante un dos cubos nos que participou.


Ángel, ante o seu cubo realizado xunto con outras compañeiras.

OS CUBOS NA PLANTA BAIXA e o cartaz que realizou Nieves co seu alumnado, explicando a mostra dos traballos.







TRABALLOS NO IES O CASTRO: "DÍA INTERNACIONAL DA MULLER 2018"


Como proposta na aula de 4º da ESO e na materia de Historia, de salientar a importancia das mulleres artistas e facelas visibles, varias alumnas e alumnos do grupo B, decidiron facer unha reinterpretación da artista sueca HILMA AF KLINT (26 de octubre de 1862 - 21 de octubre de 1944), quen coas súas obras foi pioneira da arte abstracta e adiantouse en varios anos a KANDISNKY e SONYA DELAUNAY. 


Tras realizar un debuxo previo, traballaron coa técnica do pastel nun políptico que posteriormente penduramos na entrada do instituto. Como eran 11, dividimos o traballo en dous grupos, que traballaron en dúas obras distintas.
 Estas son as fotos do proceso que durou máis de dúas horas e onde traballaron arreo para acadar un resultado, que a min persoalmente, encantoume.








 O alumnado que esforzouse tanto no traballo ten nome:
Nicolás Castiñeiras
Cristina Costa
Carme López
Ana Lorenzo
Martina Migliarini
Lola Tomé

 Este foi o resultado.



E no segundo traballo estiveron dándolo todo:
Alba Freire
Anxo Gómez
Marta González-Portela
Andrea Loureiro
Carmen Maciñeiras

 E este foi o resultado.



 MOITOS PARABBÉNS A TOD@S!


As pezas nas paredes do instituto.





domingo, 19 de noviembre de 2017

"IL MARE", mostra no MUSEO DO MAR DE GALICIA, Vigo



  Existen en toda a miña traxectoria como artista dous temas, quizais dous obsesións, que se contrapoñen, mesturan e solapan: a árbore, que é o meu “alter ego” e o mar, o mar coma paisaxe, en certo xeito desolado, onde a figura humana non ten cabida. É como unha representación do invisíbel, nunha privación do suxeito para deixar paso á emoción, nunha dialéctica do determinado e o indeterminado, que aínda así, tórnase tanxible, pois latexa nas miñas pezas a rotundidade da “Pintura-Pintura”. 

A MONTAXE














 As impresións que en min causa a paisaxe “real”, son motivos que me sirven como base para construir a miña visión plástica, a miña propia visión do mundo, que aparece en distintos soportes e expresións artísticas: madeira, papel, libros de artista, caixas, gravado ou lenzo.
 É curioso, que nos meus comezos, o mar estivera xa presente en pezas nas que habitaban seres mariños: peixes, barcos e seres acuáticos, aínda que dun xeito moi esquemático e ao mesmo tempo táctil, no emprego da madeira como soporte en polípticos que conformaban eses lugares submariños, poboados por seres que flotaban nunha sorte de líquido amniótico, na que as formas e as liñas expresaban o contido.

A SALA
















 Nos anos noventa o meu traballo está poboado de pezas silandeiras, nas que non existen apenas elementos, tan só as pegadas de algo que non está, pero que nos remiten –ao suxerir orde- a algo que sucedeu nun pasado non moi remoto en referencia a “unha estética da ausencia”. Tamén a comezos do ano 2000, existe unha poética da contemplación, baseada nunha mirada insistente, onde a única liña do horizonte adopta distintas formas, nunha mirada obcecada en pezas onde a paciencia e a reflexión dan como resultado obras moi planificadas en canto aos materiais: tinta chinesa, papel de arroz, cera, pigmentos, cordas e verníz, elementos que me acompañarán ao longo xa de toda a miña traxectoria, e que aparecen tamén en series como “Il Mare”, Paisaxes imaxinadas” ou “A Sima”. 

A INAUGURACIÓN



De esquerda á dereita, o Director do Museo, Vicente Caramés, o Comisario da mostra Xosé Carlos López Bernárdez e o Director Xeral de Cultura, Anxo Lorenzo durante a presentación.



A maravillosa actuación de Miguel de Santiago.










 Nestas pezas, abrénse un conxunto de fiestras a paisaxes recónditos e imaxinados, na busca do esencial, en lugares onde o aire paralízase e habita o silenzo, ou  en ocasións “Onde da a volta o aire”, nunha estética que achégase perto dun certo Atlantismo, e que según Robert Rossemblum remite a unha corrente do norte de Europa, moi religado ao Románticismo nórdico, coa que síntome moi identificada, pois pinto e reelaboro non só o que vexo ante min, senon o que vexo no meu interior. A natureza convértese así en metáfora, pois son paisaxes inventadas ou soñadas, aínda que o real está sempre presente, pois é ao fin, unha expresión da miña subxetividade.

A DESMONTAXE 




 Durante os meses que estivo aberta a mostra foron moitas as persoas que achegáronse para visitala. Moitas grazas a tod@s e sobre todo á dirección e quenes traballan no museo polo seu apoio incondicional.

ALGUNHAS DAS VISITAS